|
Rupert
Grint skemmtir sér við gerð þriðju
myndarinnar
Blaðamaður:
Marie Morreale
Viðtal
þýtt af Scholastic
í júní 2004
(Mynd
af Warner Bros) |
Rupert
Grint hefur varið síðustu árunum í
það að leika Ron Weasley, besta vin Harry Potter.
Hann er kominn aftur, og í þetta skiptið fær
hann ekki aðeins að eyða tímanum með Harry
og Hermione, heldur fær hann líka að vera með
uglunum.
Við
settumst smástund til að spjalla við Rupert um upptökurnar
á Fanganum frá Azkaban og uppáhalds tegund
hans af uglum.
Komist
að því hvaða uglur hann heldur mest upp á
með því að lesa þetta viðtal við
ritstjórann Marie Morreale.
Marie:
Ég ætla að spyrja þig nokkurra spurninga
um uglurnar í myndinni. Áttu þér einhverja
uppáhaldstegund af uglum?
Rupert:
Uppáhaldstegund af uglum? Ég er ferlega hrifinn af
snæuglum eins og þeim sem notaðar eru í myndinni.
Sú sem þeir notuðu er æðisleg.
Marie:
Af hverju ertu svona hrifinn af henni?
Rupert:
Ég veit það ekki. Hún er bara rosalega „kúl“.
Hin uglan sem ég var svo hrifin af var sú sem var
Errol. Ég er ekki alveg viss um hvers konar ugla það
var, en hún var frábær.
Marie:
Þurftirðu að eiga mikil samskipti við
uglurnar?
Rupert:
Ó, já, þær voru rosalega vel tamdar. Það
var hægt að láta þær gera hvað
sem er.
Marie:
Finnst þér einhver sérstök ástæða
fyrir því að uglur henti vel sem miðill fyrir
galdrana í Harry Potter?
Rupert:
Ég er ekki viss, satt að segja. Þær eru hrikalega
hlýðnar og þær flytja skilaboð eins og
ekkert sé, svo það hlýtur að vera ástæðan.
Marie:
Gerðist einhvern tíma eitthvað í sambandi
við uglurnar sem er þér sérstaklega minnisstætt?
Rupert:
Það var sérstaklega í eitt skipti þegar
við vorum í bílnum með tvíburunum,
Fred og George. Ég man ekki nákvæmlega hvað
gerðist, en uglan dritaði á Fred, annan tvíburanna,
og það var ógeðsleg fýla aftur í
bílnum vegna þess að þetta var pínulítill
bíll og það var svo heitt innan í honum.
Skítafýlan var óhugnanleg.
Marie:
Þetta hljómar ekki heillandi á nokkurn hátt.
Hvað var annars skemmtilegast við þessa mynd?
Rupert:
Ég var með rosalega gott áhættuhlutverk
í þessari mynd. Það var svoleiðis að
... ég var dreginn áfram. Mennirnir settu einhvers
konar beisli eða band á fótlegginn á mér.
Þá dró hundurinn mig inn í tré.
Mér fannst það æðislega skemmtilegt.
Marie:
Hvað varstu lengi í þeirri upptöku?
Rupert:
Ég var allur út í púðum. Þetta
tók ekki langan tíma vegna þess að allt
þurfti að gerast svo hratt, það var allt í
lagi.
Marie:
Meiddistu nokkuð? Fékkstu marbletti?
Rupert:
Ég gleypti fullt af grasi. Nei, ég meiddist
ekkert. Þetta var stórfínt.
Marie:
Ertu með aðrar myndir í huga eftir að næsta
Harry Potter mynd er búin?
Rupert:
Ég held að ég spili bara eftir eyranu. Mér
fannst æðislega gaman að leika í þessum
myndum, svo ég bíð bara.
Marie:
Þetta er spurning sem kemur frá einu af tímaritum
okkar sem kemur út á Englandi. Mér var sagt
að þú værir að læra undir samræmd
próf?
Rupert:
Æ, já, ég er að undirbúa mig fyrir
samræmdu prófin (sem kallast GCSE á Englandi)
og tek þau næsta ár.
Marie:
Hvað þarftu að gera til að undirbúa
þig?
Rupert:
Bara svona upprifjun. Maður velur sér fög
og tekur bara próf í þeim fögum sem maður
hefur valið og svo auðvitað líka skyldubundin
próf eins og stærðfræði og líffræði
og svoleiðis sem mér finnst ekkert rosalega skemmtilegt.
Marie:
Hvaða fög hefurðu valið þér?
Rupert:
Ég valdi hugvísindi, þýsku, vegna þess
að maður verður að velja eitt tungumál, annað
hvort frönsku eða þýsku eða spænsku.
Þýskan var tiltölulega létt svo ég
valdi hana.
Marie:
Hvað ertu búinn að læra þýsku
lengi?
Rupert:
Í svona þrjú ár.
Marie:
Finnst þér til dæmis að þegar þú
ferð til Þýskalands, getirðu tjáð
þig sæmilega?
Rupert:
Blessuð góða, langt frá því.
Ég er að reyna að tengja saman setningar og svo kann
ég að telja nokkurn veginn.
Marie:
Er erfitt að takast á við námið og leika
líka á fullu í kvikmyndunum?
Rupert:
Nei, þetta tekst ágætlega. Við erum með
einkakennara í stúdíóinu og lærum
hjá honum a.m.k. í þrjá tíma á
dag þegar upptökur standa yfir, og fimm tima þegar
engar tökur eru. Þetta er ágætt svona, að
fá einkakennslu. Maður missir ekki af hlutum, eins og
oft gerist hjá vinum mínum. Í venjulegum skóla
er svo margt sem truflar mann frá náminu, en þetta
er einkakennsla, svo maður getur ekki látið neitt
trufla sig.
Marie:
Á hvaða stað myndirðu helst fara í frí?
Rupert:
Eiginlega er ég hrifnastur af sólríkum stöðum.
Mér finnst þeir æðislegir. Eitt árið
fór ég til Sviss og það var geggjað.
Æðislegt.
Marie:
Fórstu á skíði?
Rupert:
Nei, það snjóaði ekkert, svo okkur
gafst ekki tækifæri til þess. Það virðist
samt skemmtilegt að fara á skíði. Ég
hef aldrei prófað það sjálfur en það
hlýtur að vera gaman.
Marie:
Hver er mesta breytingin í lífi þínu
síðan þú byrjaðir að leika í
Harry Potter myndunum?
Rupert:
Breytingin er ekki mikil, satt að segja. Ég reyni að
lifa eðlilegu lífi. Eina breytingin er sú að
það þekkja mig svo margir, en yfirleitt finnst mér
það allt í lagi. Þetta er það eina.
Ég geri ennþá sömu hlutina og ég
var vanur að gera.
Marie:
Við töluðum áðan um lærdóminn.
Hver eru uppáhaldsfögin þín?
Rupert:
Ég held sennilega mest upp á hugvísindi eða
listir.
Marie:
Hefurðu hugsað þér að fara í háskóla?
Rupert:
Ég er ekki alveg viss. Ég er enn á síðasta
ári í gagnfræðaskóla og hef ekki
ákveðið mig hvað ég ætli að
gera í framtíðinni.
Marie:
Ef þú héldir áfram í skóla,
hvað gætir þú helst hugsað þér
að læra?
Rupert:
Eitthvað listatengt, það er öruggt. Ég
hef aldrei verið góður í hinum almennu námsgreinum
en allt sem varðar listir á vel við mig. Og ég
hef virkilega gaman af því.
Marie:
Hver er uppáhalds-persónan þín
í öllum Harry Potter bókunum?
Rupert:
Ron hefur alltaf verið uppáhalds persónan mín,
meira að segja áður en ég fékk hlutverkið.
Mér fannst æðislegt að fá að leika
hann vegna þess að ég hélt mest upp á
hann.
Marie:
Núna þegar þú ert að eldast, og Ron
líka, finnst þér þú og hann eiga
sameiginleg áhugamál eða deila svipuðum tilfinningum?
Rupert:
Það var svo margt sem við áttum sameiginlegt
áður en ég fór að leika hann svo ég
hef aldrei átt í neinum vandræðum með
að tengjast Ron sem persónu. Tökum sem dæmi
að við komum báðir úr stórri fjölskyldu,
við erum báðir með ljósrautt hár
og erum rosalega mikið fyrir nammi. Og svo þolir hvorugur
okkar köngulær, sem mér finnst ótrúlega
mikil tilviljun.
Marie:
Hvað myndir þú segja að væri besta bókin
sem þú hefur lesið á síðastliðnu
hálfu ári?
Rupert:
Ég er að lesa ótrúlega góða
bók fyrir skólann eins og stendur - hún heitir
„Of Mice and Men". Hún er frábær.
Marie:
Ertu búinn að sjá kvikmyndina?
Rupert:
Nei, en ég ætla að sjá hana þegar
ég þarf að rifja upp bókina fyrir prófið.
Ég hlakka mikið til.
Marie:
Hvað er það allra undarlegasta sem þú
hefur keypt þér síðan tökurnar á
Harry Potter myndunum hófust?
Rupert:
Ég keypti mér geggjað reiðhjól (eða
vélhjól - sama orð?) með risastórum
handföngum og það er geðveikt.
Marie:
Þegar þú ert í upptöku, máttu
hafa hluti hjá þér eins og reiðhjól
eða vélhjól?
Rupert:
Ég tók einhjólið mitt (unicycle) með
mér nokkrum sinnum bara til að sjá hvort mér
tækist að hjóla á því en ég
er ekki búinn að læra það.
Marie:
Hvað ertu búinn að vera lengi á einhjóli?
Rupert:
Satt að segja er ég búinn að reyna að
hjóla á því í svona tvö ár
en það eina sem mér hefur tekist að gera er
að stíga svona fjórum sinnum á fótstigin
og svo dett ég fram fyrir mig og meiði mig hrikalega.
Marie:
Hvað kom til að þig langaði í einhjól?
Rupert:
Ég veit það ekki. Mig langaði bara að gera
eitthvað allt öðru vísi og ég hef átt
venjuleg hjól og hjólað á þeim, svo
ég hélt að það yrði svalt að
reyna þetta. Trúðar og furðufólk gera
þetta í fjölleikahúsum og það
virðist svo auðvelt - svo ég reyndi það
en þetta er virkilega sárt.
Marie:
Hver eru uppáhalds fötin þín?
Rupert:
Ég er eiginlega alltaf í gallabuxum, svo við skulum
segja að það séu þær.
Marie:
Og uppáhalds-nammið?
Rupert:
Æ, nú ferðu alveg með mig. Hvað sem er!
Marie:
Áttu þér einhvern uppáhaldsmat?
Rupert:
Humm, ég er rosalega hrifinn af ís.
Marie:
Hvernig ís?
Rupert:
Bara hvaða ís sem er. Þegar ég var lítill
vildi ég verða íssali og mig langar ennþá
í það starf. Það hlýtur að
vera „kúl“ að selja ís.
Marie:
Ef þú gætir búið til nýja bragðtegund
af ís, hvaða bragð væri af honum og hvað
myndirðu kalla ísinn?
Rupert:
Ég held að það sé búið að
finna upp allar bragðtegundir.
Marie:
Safnarðu einhverju?
Rupert:
Þegar ég var yngri var ég voðalega mikið
fyrir að safna jó-jó-um, ég var svo hrifinn
af þeim. Ég átti orðið heilt safn af
jó-jó-um sem mér fannst æðislegt.
...
Marie:
Segðu mér frá hinum nýja Dumbledore prófessor.
Hvernig er að vinna með einhverjum nýjum í
þessu hlutverki?
Rupert:
Jæja, það var auðvitað ofboðslega erfitt
að finna einhvern í staðinn fyrir Richard Harris.
Hann var eins og skapaður í þetta hlutverk og það
var sorglegt að hann skyldi deyja, en þessi nýi
leikari, Michael Gambon, hann er virkilega góður. Hann
er búinn að endurskapa hlutverkið.
Marie:
Hafðir þú séð hann leika einhver
önnur hlutverk?
Rupert:
Já, já, ég hafði séð
hann einu sinni eða tvisvar. Við vinnum ekki mikið með
honum en þegar hann mætir á svæðið
er hann æðislegur.
Marie:
Hvað gerir þú þegar þig langar virkilega
að slappa af?
Rupert:
Ég er til dæmis nýbyrjaður í golfi
og mér finnst það frábært. Það
er skemmtilegt.
Marie:
Ertu góður golfleikari?
Rupert:
Ég hef aldrei týnt golfkúlu, sem er
einstakt afrek hvað mig varðar.
Marie:
Hvað kom til að þú tókst upp golfíþróttina?
Rupert:
Bæði afi minn og pabbi minn voru alltaf í golfi
og sumir vinir mínir úr skólanum eru líka
í golfi, þannig að ég varð ósjálfrátt
hrifinn af því. Svo fór tökuliðið
til Skotlands til að taka upp senur. Skotland má segja
að sé heimaland golfsins og þegar við vorum
í upptökum var golfvöllur þarna rétt
hjá, bak við fjallið. Þannig að, júbb,
ég var að í golfinu næstum því
á hverju kvöldi.
Marie:
Ertu hrifinn af einhverri sérstakri tegund bókmennta?
Rupert:
Bókmenntategund? Ég hef mikinn áhuga á
skemmtisögum, t.d. teiknimyndasögum sem eru fyndnar, og
mér finnst hryllingssögur líka frábærar.
Marie:
Hefurðu lesið einhverjar bækur eftir Stephen King?
Rupert:
Já, nokkrar. Þær eru bara nokkuð góðar.
Marie:
Er einhver rithöfundur á Englandi sem mætti kalla
Stephen King Englands?
Rupert:
Ég held ekki; hann er aðal-spennuhöfundurinn á
Englandi líka.
Þýðing:
Anna Heiða Pálsdóttir, © 2004.
|