Á
fundinum drógu Emma, Rupert og Daniel þann orðsróm
tilbaka að þau ætli sér ekki að leika í
fleiri en þremur myndum. Þau segjast munu leika í
alla vega 5 myndum ef þau mega ráða.
Hér
eru glefsur úr því sem þessi sjö sögðu
á fundinum en enska textann tók ég héðan
(thanks to BBC).
Að
hvaða leyti hefur líf ykkar breyst?
DANIEL:
Líf mitt hefur lítið breyst. Fólk kemur til
mín og spyr mig um myndirnar. Mér finnst það
cool og það er frábært að fá
að heyra hvað þeim finnst um þær. En ég
geri líka hluti eins og venjulegir krakkar, eins og að hanga
með vinunum og fara í pizzupartí.
EMMA:
Ég reyni að lifa eins eðlilegu lífi og hægt
er með fjölskyldu minni og vinum. Ég hugsa að mesta
breytingin felist í því að svo margir þekkja
mig og það er byrjað að framleiða dúkkur
sem líta út eins og ég!
RUPERT:
Mér finnst cool að fólk þekki mig
hvert sem ég fer. Samt hef ég reynt alls konar dulargervi
en þau virka aldrei!
Hvað
finnst ykkur um hasarsenur í kvikmyndinni?
DANIEL:
Hasarsenur eru svo skemmtilegar. Í einni af bílasenunum
hékk ég í alvörunni um 30 metrum fyrir ofan
jörðina sem var virkilega svalt. Ég leik sjálfur
í flestum áhættusenunum.
RUPERT:
Áhættusenurnar eru mitt uppáhald. Þegar við
vorum í bílasenunni leið mér eins og í
tívolí.

Mikill hasar: Harry Potter og Ron Weasley í bílasenunni
Hvað
fannst ykkur erfiðast?
DANIEL:
Það var hrikalega erfitt að tala sérstaka tungumálið
(Parseltongue).
EMMA:
Sumt af því sem Hermione segir varð til þess
að ég hugsaði: Hvað er hún eiginlega
að meina?"
RUPERT:
Köngulóarsenan. Mér er í alvörunni illa
við köngulær, ég er meira að segja hræddur
við gúmmíköngulær.
Hvernig
var að vinna með Kenneth Brannagh?
DANIEL:
Mér fannst mikill heiður að fá að vinna með
honum og fór næstum því hjá mér
þegar ég hitti hann fyrst. Hann er svo þekktur Shakespeare-leikari,
en svo reyndist hann einn vingjarnlegasti maður sem ég hef
kynnst.
EMMA:
Hann er ósköp eðlilegur í framkomu. Honum tókst
rosalega vel að ná persónu Gilderoy Lockhart - hann
er virkilega útsmoginn og hlægilegur.
RUPERT:
Mér fannst hann rosalega skemmtilegur og virkilega gott að
kynnast honum.
Robbie
Coltrane leikur Hagrid. Hvernig var að leika aftur Hagrid?
ROBBIE:
Það var stórkostlegt, vegna þess að eftir
því sem bækurnar verða fleiri, kemur fleira í
ljós í sambandi við Hagrid. Hann er til dæmis
í fangelsi stóran hluta þessarar myndar en maður
fær að skyggnast inn í fortíðina og komast
að dekkri hliðum persónuleika hans.
Hvað
finnst ykkur um Dobby?
DANIEL:
Mér finnst hann frábær og ef ég ætti
hann, léti ég hann gera heimalærdóminn fyrir
mig.
EMMA:
Hann er svo mikið krútt.
RUPERT:
Mér finnst ekkert gagn að honum.
JASON:
Ég held að hann hafi fengið of stóran skammt af
Hollywood-menningunni - hann varði mestu af tíma sínum
í hjólhýsinu!
Ef
Hermione fengi að velja á milli Harry og Ron, hvorn þeirra
myndi hún velja í myndinni, og hvorn myndir þú
velja í raunverulegu lífi?
EMMA
(feimin): Ég get eiginlega ekki sagt um það hvorn hún
myndi velja í myndinni. Hvað raunverulegt líf varðar,
þá er ég miklu betri í því að
skipuleggja ástarlíf annarra en mitt eigið.
Eigið
þið kærustu, strákar?
DANIEL:
Mér þykir vænt um að fá öll þessi
aðdáendabréf en ég á enga kærustu
RUPERT:
Ekki ég heldur!
Ef
þið gætuð galdrað í alvörunni, hvað
mynduð þið gera?
DANIEL:
Ég myndi gera mig ósýnilegan til þess að
losna úr vandræðaástandi og komast á
rokktónleika.
EMMA:
Ég fengi mér uglu vegna þess að hún er
hagkvæmari í notkun en SMS-skilaboð.
RUPERT:
Ég kysi bílinn sem flýgur vegna þess að
hann er virkilega cool.
Hvernig
er að fara aftur í skólann?
EMMA:
Á meðan á tökunum stóð höfðum
við einkakennara í þrjá til fimm tíma
á dag til að missa ekkert úr. Mér fannst gaman
að fara aftur í skólann og lifa eðlilegu lífi.
Ég þarf að taka mikið af prófum í
ár.
RUPERT:
Það var ágætt. Vinir mínir komu ósköp
eðlilega fram við mig en kennararnir eru sumir að sleikja
sig upp við mig!
DANIEL:
Ég var að byrja í nýjum skóla og hann
er frábær.
Við
höfum frétt að Daniel sé hrifinn af pönktónlist.
DANIEL:
Ég er hrifinn af lífsskoðun pönkara og tónlist
þeirra. Hljómsveitirnar sem ég hlusta á þessa
dagana eru Sex Pistols, The Clash og The Stranglers.
Það
hefur frést að Daniel hafi þurft að æfa mikið
til að geta haft ugluna á handleggnum.
DANIEL:
Það er rétt að ég þurfti að vera
í góðri æfingu fyrir myndina, en helst í
sambandi við klif og skylmingar.
Í
fréttunum hefur heyrst að Richard Harris sé alvarlega
veikur. Hvernig hefur hann það?
CHRIS:
Hann er með Hodgkins-sjúkdóminn og við höfum
heimsótt hann á spítalann og við vonum öll
að hann hressist innan bráðar. Ég get varla sagt
annað en að hann gengi frá mér ef ég réði
einhvern annan í hlutverk hans! (Anna H.: Richard Harris lést
þennan sama dag)
Hafðirðu
áhyggjur af því að myndin yrði of hryllileg
fyrir börn?
CHRIS:
Ég hafði áhyggjur, já, svo ég fékk
nokkra krakka í Chicago, á aldrinum sjö til þrettán
ára til að horfa á hana. Þegar ég spurði
hvort þeim fyndist hún hryllileg, rétti enginn þeirra
upp hönd. Þau gerðu það hins vegar öll
þegar ég spurði hvort þeim fyndist hún
spennandi! Dóttir mín, sem er fimm ára, var heldur
ekki hrædd við hana. Reyndar var 38 ára gamall vinur
minn hræddari en hún! Ég tek það fram
að ef þú ert hræddur við köngulær,
er hún ekki við þitt hæfi.
Dobby
er mun ljótari en menn bjuggust við. Hvernig varð hann
til?
CHRIS:
Dobby hefur átt erfitt líf í stöðugu þjónustuhlutverki,
þannig að hann gæti ekki verið sætur og krúttlegur.
Maður verður að falla fyrir persónuleika hans.
Hver
er uppáhaldssenan þín?
DANIEL:
Einvígisatriðið milli Lockhart og Snape, og ég
er mest hrifinn af stórum hópatriðum.
RUPERT:
Mér fannst sniglasenan best. Þeir voru í raun góðir
á bragðið vegna þess að allir voru með
mismunandi bragði - súkkulaði, piparmyntu, appelsínu
og sítrónu!

Einvígið: uppáhaldssena Daniels Radcliffe
Hvernig
tryggið þið að krakkarnir verði ekki fyrir of
miklu álagi?
CHRIS:
Ég sagði krökkunum að líta á lífsferil
annarra leikara. Til að sjá hvað gekk ekki upp hjá
þeim og sjá fólk sem vegnaði vel eins og Jodie
Foster og Ron Howard. Helsta ráðið er að þegar
þetta hættir að vera skemmtilegt, þegar fullorðið
fólk fer að segja þeim að gera hluti sem krakkarnir
vilja ekki gera - þá eiga þeir bara að hætta
þessu. Það mikilvægasta í lífinu
er fjölskyldan og vinirnir. Og þessir krakkar eiga öll
frábæra foreldra og vita hvað þau vilja.
Þýðing:
Anna Heiða Pálsdóttir (af BBC
Newsround).