Guðrún G. Stephensen, æviágrip 3. hluti

Whether the weather is cold
or whether the weather is hot,
you must weather the weather,
whatever the weather,
whether you like it or not.
...................................................Höf. ókunnur

Sissú segir eftir vinkonu sinni, Hóffý.

Hóffý segir að tvennt standi alveg upp úr hjá sér hvað persónuleika mömmu varðar, og kom henni á óvart.

Hún og Curt (eiginmaður hennar) voru í heimsókn á Íslandi og sátu í gufubaðinu á Laugarvatni, þegar þau heyra kunnulega rödd tala ítölsku og inn kemur mamma (fararstjóri) með hóp af ítöskum körlum og útskýrir heitavatnsmálin á ítölsku.

Einhvern tíma var svo mamma í heimsókn í New York City og gisti hjá Hóffý og Curt. Hún sá að sjálfsögðu alveg um að hafa ofan af fyrir sér í borginni. Hún kemur upprifin af gleði heim eftir heimsókn í The Cloisters (að mig minnir) yfir að hún hafði fundið einhver gömul skjöl. Hóffý segir: „Ég var svo hissa og impressed að það væri hægt að gleðjast svona yfir gömlum skjölum.“

Sjálf man ég ég eftir að skammast mín heima fyrir hvað mamma var oft
sein að fara af stað í vinnuna á Þjóðminjasafninu. En ég skammaðist mín
ekkert eftir að hafa heimsótt hana á safnið og sjá hvað hún var lifandi ,
fræðandi og gefandi fyrir útlendingana.

Mamma var góður diplomat. Ég minnist hennar í París. Þegar mamma kom til Parísar 1976 til þess að aðstoða mig með að finna húsnæði þegar að ég var í acupunktúr-meðferðinni sem kom til vegna mömmu. (Hún skrifaði til Kína, Englands, Frakklands og víða. Keypti bækur á ferðum sínum til Englands m.a. um nálastungur). Mamma hafði ekki komið til Parísar eða Frakklands í tuttugu ár eða svo. Hún talaði frönskuna, keypti dagblöð, lá á gólfinu (á ljósmyndir af henni á gólfinu í stúdíó-íbúðinni í París).

Lengi lifi minningin um mömmu,
Sissú

Signý segir:

Það má með sanni segja að börnin hafi notið góðs af menntun mömmu sem naut þess að miðla henni áfram og koma öllum til þroska. Í því voru þau hjónin einkar samtaka, en þau höfðu kynnst í Kennaraskólanum á sínum tíma og bæði af þeirri kynslóð sem þurfti að hafa fyrir því að brjótast til mennta af litlum veraldlegum efnum.

Mamma var listelsk og fagurkeri. Hún var söngelsk og lék á gítar og orgel, tók aukalega söngkennarapróf frá Kennaraskólanum, hafði óvenju fagra rithönd, lagði stund á skrautletrun alveg þar til Parkisnsonsjúkdómurinn hamlaði henni, var drátthög og kenndi börnum sínum undirstöðuatriði í teikningu. Þá var hún bókhneigð og las sér til ánægju jafnt á erlendum tungum sem íslensku.

Vefmeistari (Webmaster): Anna Heiða Pálsdóttir (s. 567-9170 og 698-9170)
Síðasta uppfærsla / last updated 31. desember 2003